آرتروز
آرتروز یک بیماری مفصلی است که باعث ساییدگی و از بین رفتن بافت غضروفی درون مفصل ها می شود. وجود غضروف به حرکت آسان استخوان ها کمک می کند. حال اگر غضروف از بین بروند استخوان ها دچار ساییدگی می شوند. و موجب درد و تورم در استخوان ها می شود. وظیفه دیگر غضروف ها جذب تکان ها در طی حرکات فیزیکی میباشد.
آرتروز
در بیماری آرتروز غضروف ها نازک شده و بهتدریج در برخی نواحی از بین میرود. که باعث میشود استخوانهای زیر غضروف ها به همدیگر ساییده شوند. و موجب ایجاد التهاب و درد در استخوان ها می شود که این امری دردناک برای فرد مبتلا به این عارضه محسوب می شود.
ارتروز بیماری رایج و شایعی است که در تمام نقاط دنیا دیده می شود. این بیماری بیشتر در افراد مسن اتفاق می افتد. به این بیماری، ساییدگی مفصل، ورم مفاصل و استخوانها و آماس مفصلیاستخوانی هم گفته میشود.
آرتروز یک بیماری تخریبی پیش رونده در غضروف مفاصل است. در ارتروز تحلیل غضروف مفصلی و درگیری استخوان زیر غضروفی داریم. که باعث التهاب بافتهای اطراف میگردد. این عارضه ممکن است هر یک از مفاصل را درگیر کند. ولی شایعترین مفاصل درگیر عبارتند از مفاصل دست ،پا، زانو، ران و ستون فقرات می باشد.
آرتروز اغلب در افراد مسن اتفاق می افتد. اگرچه در بزرگسالان در هر سنی ممکن است رخ دهد. آرتروز بیماری مفصل دژنراتیو، آرتریت تحلیلبرنده و آرتروز ساییدگی نیز نامیده میشود. عامل اصلی ناتوانی در آرتروز این است که این بیماری بیش از 30 میلیون زن و مرد را تحت تأثیر قرار میدهد.
ساییدگی مفصل، بیماری پیش روندهای است که زمینه ساز آن، تخریب و فرسایش غضروف مفصلی است. غضروف بافتی لغزنده است که انتهای استخوانها را در یک مفصل میپوشاند. و به دلیل ماهیت لغزندگی، موجب میشود استخوانها بر روی هم حرکتی آسان داشته باشند.
رفته رفته در اثر پیشرفت تحلیل غضروف مفصلی، مفصل و استخوانهای مربوطه نیز درگیر میشوند. و التهاب بافتهای اطراف را ایجاد میکنند. غضروف بافتی است بدون عروق خونی، و فاقد عصب. به دلیل عدم خونرسانی، ترمیم خود به خودی غضروف امکان پذیر نیست. و به دلیل فقدان عصب در صورت آسیب، دردی احساس نخواهد شد.
